Nire esperientziarekin erlazionatu Jaume Sarromonaren testua

Jaume Sarromonaren testuari buruz aire librean hitz egiten egon ginen, eta hainbat gai atera ziren nire esperientziarekin erlazionatzeko aukera dudana. Nahiz eta ez ditudan gauza asko gogoratzen nire haurtzaroari buruz, nire gurasoak kontatu didatenez, hitz egin ditugun gaiekin zerikusia duten hainbat anekdota ditut.

Hasteko, komentatu genuen eskoletako curriculumak ez dituela ikasle guztien egoerak kontuan hartzen, baizik eta denak berdintzat hartzen dituela. Honekin lotuta esan dezaket ni abenduaren 29koa naizela, eta beraz klaseko batzuekin urte bateko desberdintasuna daukat. Nahiz eta adin honetan ez den desberdintasun handia nabaritzen abendukoen eta urtarrilekoen artean, 2-3 urterekin argi dago oso desberdinak direla. Horregatik, nire gurasoak esan didate, lan batzuk egiterakoan beste batzuei baino gehiago kostatzen zitzaidala, eta batzuetan lanak erdizka uzten nituela edo hurrengo egunean korrika eta presaka bukatu behar nituela. Horregatik esaten dugu eskoletako curriculumak ez dituela ikasle guztien egoerak kontuan hartzen, denei erritmo eta denbora berdina ematen zaielako, fijatu gabe batzuek denbora gehiago behar dutela.

Ondoren, familia eta eskolaren arteko erlazioari buruz ere hitz egin genuen. Nire ikastolan gurasoek ez dute parte handia hartzen eskolako jardueretan, baina batzuetan haien lanarekin erlazioa duten txarla eta ekintza batzuk erakusten dituzte. Adibidez, urtero ikasle baten aita ikastolako autobus geltokira joaten zen suhiltzailea zelako, eta erakusten ziguten nola erabiltzen zen eta gainera urarekin jokuak egiten genituen. Beste adibide bat, nire gelako baten aitak gasolinera batean lan egiten zuenez, txarla batzuk eman zizkugun eta ondoren nola lan egiten zuten erakutsi. Eta azkenik, ikasle baten aita txirrindularia zenez, ikastolara etorri ziren haien material guztia erakustera, azaltzera zer egiten zuten eta gainera eskurtsio bat egin genuen ikasitako guztia benetako karrera batean ikusteko.

Azkenik, oso gai interesgarri bat azaldu zen, irakasleak ez zutela ikasleengan asko sinisten, eta batzuetan komentario desegokiak esaten dituztela. Honekin lotuta esan beharra daukat, ikasle gehienoi noizbait esan digutela komentario desegoki bat eta nik adibide garbi bat daukat. Aldez aurretik esan beharra daukat nire aitak eta amak medikuntza ikasi zutela eta azken finean nire gurasoak medikuak izanda, nire ametsa hori ikastea zela txikia nintzenean. Laugarren DBHn geundela, nire tutorak banan banan galdetu zigun ea zer ikasi nahi genuen etorkizun batean, eta nik medikuntza ikasi nahi nuela esan nion. Nik ez nituenez 9 edo 10ak ateratzen nota guztietan, eta horregatik nire irakasleak esan zidan karrera hori zailegia zela niretzako. Geroztik, medikuntza ikasteko gogoak joan zitzaizkidan. Ni ez nintzenez oso konsziente esan zidanaz, ez nion ezer erantzun, eta seguru nagoen arren hori esan gabe ez nuela medikuntza ikasiko, irakasle bat ez da inor ikasle bati esateko zer ikasi dezakeen eta zer ez. Gainera, notarengatik bada ere, unibertsitate pribatu batera joateko aukera eduki nezakeen.